اوج مظلومیت این معلم دلسوخته و خادم صدیق ملت را میتوان در سخنرانی روز ۲۲ بهمن ۸۶ در میان سیل خروشان ملت ایرن که گویی تنها لبیک گویان و تنها سنگ صبور این رئیس جمهور از جنس ملت هستند با تمام وجود لمس کرد ملتی که با نه گفتن به همه نظرسنجی ها و نظرسازی های جریان ها در انتخابات سوم تیر فرزند برومند خود را به عنوان رئیس جمهور خود بر گزیدند اکنون نیز در برابر همه هجمه های این به اصطلاح منتقدین! رئیس جمهور خود را تنها نخواهند گذاشت.

گزیده ای از سخنان دکتر احمدی نژاد در جمع پر شور ملت ایران در راهپیمایی ۲۲ بهمن ۸۶ :

اگر دولت به سفر استانی می رود آنان می گویند چرا می رود؟ اگر نمی رود می گویند دولت کار نمی کند. اگر به روستاها برود می گویند چرا رفته ای با مردم عادی صحبت می کنی؟ و اگر به متن مردم نرویم می گویند از مردم بریده اید. اگر سیستم را متحول کنیم می گویند این چه کاری است؟ اگر به سفر خارجی نرویم می گویند سیاست خارجی ما ضعیف است، اگر گفتگو نکنیم می گویند منزوی شده اید، اگر گفتگو کنیم می گویند تند حرف زده ای.

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل